“Aşk çok eski bir şeydir sevgili…
Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer, sevdiğimiz insanların çocuklukları da. Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer ve sonra aşk bütün bunları alır daha da eskilere gider,
hep o ilkel acıya, o yabanıl ağrıya…”
Debora sık sık geriye dönüp, büyükbabasının bildik sesiyle; “sınıf ikincisi olmak yetmez birinci olmalısın, birisi seni kırdığı zaman hiç ağlama gül. Seni üzdüklerini bilmelerine asla izin vermemelisin” dediğini duyar gibi oluyordu.