Vakit gecenin bir yarısı
ıpıssız ve karanlık geceyi
iki ses bölüyordu amansız
biri saatin tik takı
bir diğeri ise yüreğimin sesi
saat, neredeyse gecenin her anını
içime işleye işleye ilerlediğini hissettiriken
yüreğim ise senin yokluğunu haykırıyordu
sensizliğin her anını hatırlatan
saati mi kırıp atsam
yoksa yüreğimi mi dağlasam
şaşırdım kaldım işte
sensizim sessizim ıpıssızım...(i.ö)