Vaveyla
@islim33
Puan vermedi·120 syf.·
Beğendi
·2023 6. kitabı
İnsan her şeye alışıyor.
Sıcak bahar ikindilerine
Harbe, sevda çekmeye.
Küçük gazetecim her gün böyle mağrur.
Benim vanilya kokulu dondurmacım
Gene kapı önlerinde.
İşte taze ikindi güneşim.
Pencerelerde küçük sarışınlar,
Her şey iyi, her şey sade
Anlayamıyorum şu iç sıkıntımı.
Yaşamak dersen yaşamak,
Sarhoşluğum sarhoşluk.
Ah! hatırlamak olmasa eski günleri.
Öldü anne ve mutfaklar kilitlendi
Kilerler boşaltıldı farelerce
Anne gitti ve evler döndü yazlık otellere
Anne gitti ve sular buruştu testilerde
Artık çamaşırlar yıkansa da hep kirlidir
Herkes salonda toplansa da
kimse evde değildir
ANNE
Buzdan saçaklara asılmış olsun isterdim mutsuzluğum
Keşke, kurşuna dizilmeseydi bu gün de hayallerim
Keşke, kirpiklerimden acı düşmeseydi kalemime
Keşke, çalınan mutluluğumu aramasaydım sarı odalarda
Şimdi sende kalmış düşlerimi gömüyorum bir kez daha seninle
Yokluğun öyle bir acı ki, öyle bir dokundu ki yüreğime
Artık susma zamanıdır
Gözlerimde yenilmiştir zaman
Göğsümde kırık bir kalp, çok ama çok acıtıyor canımı
Gökyüzünde mora boyanmış güneşin yüzü
Kaldırımlar ıslak, kaldırımlar da ağlıyor bak
Adımlarım geçmişi terk etmiyor nedense anne
Ve şimdi yine hep sessizim.
İçimde bir buzdağı
Yalnızlığımda sana sığındım
Dizlerinde avut beni,sar beni kollarınla
Çok Üşüyorum Annne Çok