İsmail Özgür
@ismailozgurr
Oyun için evet oyunlaştırma için hayır1000Kitap
Bir öğretmen olarak oyunlaştırma adına okuma yapmaya başladıktan sonra önce oyun nedir bunu okumalıyım diyerek başladığım bir kitaptı. Yer yer istediğim bilgilere ulassam da kitabın büyük çoğunluğunun konumla alakalı olmadığını gördüm. Daha çok folklör açısından Anadolu'nun antropolojik değerlendirmesini görmek isteyenlerin okuması gereken bir kitap. Kitabın büyük çoğunluğunda Anadolu'dan oyun örnekleri veriliyor. Çoğunluğunun da benzer nitelikte olması kitabı sıkıcı hale de getiriyor. Giriş kısmından faydalandım bu konuda mutluyum. Onun dışında maalesef ilgi alanım dışında kaldığı için zor bir okumaya dönüştü.
Bir Doğu seyahatnamesi...
Dünyaya aynı dönemde gelen 3 İranlı vardı ve hepsi kendi tarzında bu dünyada iz bıraktılar : Hayyam, Hasan Sabbah ve Nizamulmulk. İşte kitap bu üçlünün arasında gidip gelen ilk bölümle başlıyor. Tarihi gerçeklikleri yazar bu bölümde müthiş bir şekilde kurguyla harmanlamış. Zaten kitabın genelinde de okuyucu olarak yer yer kurgu ve gerçek ayrımını kaybederek araştırmaya girişirken buluyoruz kendimizi.
İkinci kısımda ne kadar Amerikan romantizmi görünen kısımları olsa da aslında demokrasinin doğu devletlerinde ne kadar kanlı süreçlerle egemen olabildiğini gösteren bir bölümdü. Ayrıca yazar hakkında tam da herşeyi sonuca bağlıyor tüm karakterlerin hikayesini sonuna kadar tamamlıyor diye düşünürken finali havada bırakması biraz üzen bir durum oldu benim adıma.
Yine de Amin Maloufla tanıştığım ilk eser olan bu kitabı genel manada beğendiğimi söyleyebilirim. Kitabın ilk kısmı benim adıma kurgusuyla müthiş Hayyam şiirleriyle 10/10 iken ikinci kısım ise hem yer yer sıkıcılasması hem de yer yer konudan uzaklasmasiyla ilk kısmın biraz uzağında kaldı. Fakat iki kısımda da içine alıp götüren güzel bir dil mevcuttu. Bu nedenle sanırım Amin Malouf'un bu kitabına şu sözlerle veda edeceğim : "Kim bilir belki de bir gün yollarımız kesişir"