Ay da güneş de dönsün bir o kadar daha,
Dönsün, bu aşkımız ermeden sona.
Ama yazık, ne yazık ki son günlerde
Öyle dertli, öyle yorgun, öyle bezgin,
Öyle değişmiş görünüyorsunuz ki bana
Türlü korkular ürpertiyor yüreğimi
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ah, ben öyle oyuncular gördüm ki sahnede, öyle beğenilen, alkışlanan oyuncular gördüm ki, günaha girmeyeyim ama değil Hristiyan, değil Müslüman, insan bile değillerdi.
Herkese layığına göre davranacak olursan kim kırbaçtan kurtulabilir ki?
Çürük insan, meleklerle sarmaş dolaş da olsa
Bıkar göklerdeki yatağından,
Can atar iğrenç pisliklere...
Ah bu katı, kaskatı beden bir dağılsa,
Eriyip gitse bir çiy tanesinde sabahın!
Ya da Tanrı yasak etmemiş olsa
Kendi kendini öldürmesini insanın!
Tanrım! Ulu Tanrım! Ne bunaltıcı, ne berbat,
Ne tatsız, ne boş geliyor bu dünya bana!
Ah ne iğrenç, ne iğrenç! Bakımsız bir bahçe ki
Azgın bitkileri tohuma kaçmış,
Pis, kaba ne varsa tabiatta sarmış içini.