"dünyada her şeyi yapabileceğine inanıyor, gelecek günlerden korkmuyordu. onu üzen bugündü. devam etmemesi icap ettiği halde sürüp giden bu hayat, onun nefsine olan itimadını da kemiriyor ve içinde şüpheler uyandırıyordu."
"hislerinin şiddeti ve dünyalarının ayrılığı bakımından yapayalnız olduklarını, birbirlerine söylemeden biliyorlar ve bunun uzun zaman devam etmesinin ne dereceye kadar muhtemel olduğunu korku ile düşünüyorlardı."
"yerini bulamama'nın azabını bütün teferruatıyla duymakta idi.
kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek, sonra yapılacak hiçbir şey bulamamak.. tükenmek bilmez bir sabırla meçhulü beklemek.."
"konuşmaya ne lüzum vardı? bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu."