İ. B.
@isos81
Fantastiksever
Okuduğum en orijinal konulardan birine sahip olan Işın Tanrısı'nı bir arkadaşım tavsiye etmişti. Ben şu ana kadar çok fazla olmasa da okuduğum tüm Post-Apocalyptic (PA) kitapları sevdiğim için, PA bilim kurgu olan Işık Tanrısı’nı da çok sevdim. Ama baştan uyarayım, biraz zor bir kitap (nedenlerine aşağıda değineceğim).
Dünya’nın yok oluşundan çağlar sonra, uzak bir gezegende yeni bir koloni oluşturuluyor. Buraya varan ilk insanlar teknolojinin yardımıyla bilimi tekellerine alıyor. Reenkarnasyon yöntemini de geliştirerek (vücut değiştirme) kendilerini ölümsüz kılıyor ve Hint panteonunun bir benzerini geliştirerek gezegene hükmediyorlar. İnsanlar özellikle cahil bırakılıyor (tanıdık geldi mi?) ve baskıcı bir sistem kullanılarak halk yönetiliyor. Teknolojide çok ileride oldukları için de halk bunları sihir zannederek bu sözde-Tanrılara tapınmaya başlıyor. Her baskıcı sistemde olduğu gibi düzene karşı çıkan birisi çıkıyor ve aralarındaki savaş başlıyor.
Kitap toplamda 7 bölüm. İlk bölüm aslında kronolojik olarak son bölüm. Sonraki 5 bölüm ve 7. bölümün ilk kısmı ilk bölüme bağlanıyor. 7. bölümün sonu ise kitabın da kronolojik olarak son kısmı. Hani filmlerde bir iki dakika bir şeyler anlatılır da sonra “7 gün önce” diye yazı çıkar ya, bu kitap da tam olarak öyle. Tabi bunları açık bir şekilde anlatmıyor Zelazny, o yüzden ciddi kafa karışıklıklarına yol açıyor. Okurken aklınızda olursa bence kitaba daha rahat hakim olursunuz.
Yukarıda neden zor dediğime gelecek olursak, Zelazny bu kitapta Hint mitolojisini kullanmış. Benim konuyla ilgili bilgim çok az olduğu için bir ara okumaya ara verip Hint Panteon’unu araştırmıştım. Okumak isteyenlerin benim gibi bilgisi azsa okumadan önce Hint mitolojisini biraz olsun okumaları çok faydalı olacaktır diye düşünüyorum. Ayrıca yine
Reklam
Kuşku, hanımefendi, zihnin iffetidir ve onun damgasını kendimde taşıyorum.
"Senin duaların da lanetlerinle aynı sokağa çıkıyor, Tanrı Yama," diye fikir yürüttü. "Yani, çıkmaz sokağa!"
Bu kitaba poker face olarak yani ifadesiz bir yüzle başladım, başladığım gibi de bitti.
Kitap maalesef klişelerle dolu. Tabi hedef okuyucu kitlesi nedir, kitaplar ne zaman yazılmış onu bilmiyorum, dolayısı ile hedef kitle içinde değilsem beğenmemem normal ve bu, kitapların hepten kötü olduğu değil, bana hitap etmediği anlamına geliyor.
20 sene önce okusam beğenir miydim? Bir ihtimal. Sonraki kitaplara şans verip vermeyeceğimden de emin değilim. Belki diğer kitaplar çok daha iyi, çok değişiyor filan gibi yorumlar okursam olabilir ama şimdilik öyle bir niyetim yok. Kadim eşyalar ve satirler ufak da olsa bir şeyler vaat ediyor ama dediğim gibi, önce bir iki olumlu yorum okumam lazım.
Sonuç olarak, bu kitap çok daha iyi yazılabilirdi. Tamamen aynı öykü, daha farklı bir anlatımla 7 hatta 8 puana ulaşabilir. Mesela Ende'nin Momo kitabı da görece çocuk kitabı ama anlatımı ve alt mesajları o kadar güzeldi ki çok severek okumuştum. Bu kitapta ise bunlar eksikti maalesef. Dolayısıyla bu haliyle 6 bile etmiyor ne yazık ki. O yüzden kitaba puanım 5.
Reklam