Can

Şunun üzerinde israrla durmamız gerekiyor: Eğitim doğrudan doğruya elitist olmak zorundadır. Elit olmaktan korkmayın. Bu utanılacak bir şey değildir. Elitist olmayan, elitlerini iyi değerlendiremeyen bir toplum dekadansa (inhilâl) mahkûmdur.
Sayfa 159
Kişisel Gelişim
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Bugün İstanbul'da, Ankara'da küçük bir insansan adım atamazsın. Attığın adımla iyi bir yere ulaşman mümkün değildir. Küçük insanlar da bu yüzden bulundukları yer neresiyse, orada oturup kalır. Şehir onları hapseder.
Sayfa 156
Kişisel Gelişim
Ben bir yerin nasıl olduğunu öğrenmek için, küçük insanın nelerle mutlu olduğuna, şehirden ne kadar istifade edebildiğine bakarım. Çünkü burjuvazi yolunu her yerde bulur ama küçük insan bulamaz. Burjuvazi her yerde mutlu olabilir, küçük insan olamaz.
Sayfa 156
Kişisel Gelişim
Öğretmenden sonra eğitimin araçları sonsuz... Saymakla da bitmiyor ki. Ama sistematik düşünmeyi öğretmeyen; renksiz, kokusuz bir eğitimimiz var. Ders kitapları da ona göre, aralarında çok fazla derleme bulunuyor. Matematik ders kitapları bile rastgele bir şekilde yabancı kitaplardan derlenmiş. Elbette matematiğin millisi olmaz ama müfredatın iyi takip edilmediği açık. Eğitimini geliştiren ülkeler çoktan bu tür problemleri aştı, ne var ki bizim sistemimiz aşamadı. Talebeye aşırı ders yükleyip matematikte-geometride düşünmeyi, temel kavramları, postulatları yeterince öğretmeden; onu doğrudan problem çözmeye sevk eden bir sistem bu.
Sayfa 154
Kişisel Gelişim
Eğitim, kitlenin taleplerinin dinleneceği yer değildir; kasaba türü siyasetin, nabza göre şerbetin yeri değildir. Çünkü eğitim, dünyanın en önemli meselesidir; insan reprodüksiyonudur. Yani insanın bir nevi yeniden üretimidir. İşte bütün bu sistem içinde ilk bakılması gereken de öğretmendir.
Sayfa 140
Kişisel Gelişim