Belki işler kötüye gidecek. O zaman savaşabilirim. Problemlerden kaçarak ve sessizliğimle size sıkıntı vererek sadece küçüldüm. Hayatımda kişisel bir şey başarmak istiyorum, her zaman oyunların peşinden gitmeyeceğimi bilmeliyim. Zihnim, görevine sadık bir şekilde size tarif etmeye çalıştığım bir dizi serap yoluyla dünyayı incelemiş gibi durgun. Şimdi beynimi gerçeğe dayalı konular için kurcaladığımda keşke duygusunun yüz yüz kanıt olduğu bir cümlede diretmek yerine, söylediklerimin hepsi kusursuz olmasa da daha fazla konuşmaya çalışmış olsaydım diyorum.
Kendimi savunmadım. Bir bakıma senaryonun başkaları tarafından yazılmasına izin verdim ve ben sonradan takip ettim. Bu arada bir çok sufle duyuyor ama sadece bir kaç satır söylüyordum.
Çoğu kez ölüyü oynuyordum ama ölesiye aptal ya da sadece ölü de olsam yine de hayatla ilgili bir neşem, iyimserliğim vardı ve her şeye yeniden başlıyordum.
Düşünmek ile benim çok uzun süredir kendiliğinden yaptığım şeyin, yani endişe etmenin arasındaki farkı anladım. Endişelenirken sadece kötü seçenekler üzerinde düşündüm. Düşünmek ilerleyen, genişleyen bir şey. Ben bunu hiç yapmadım. Fantezi kurmak ise natürmort düşünmek, o durumda hayalleriniz konusunda hiçbir şey yapmayacağınızı biliyorsunuz. Ben teğet geçmek konusunda bir dahi haline gelirken insanların hayatın pratik yönüyle uğraşmalarına izin vermeye alışkındım.