Oblomov

Oblomov
@ivangancarov
istatistikçi
Lisans- Omü
Mersin
2116 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Fransız düşünür Jean Baudrillard'ın demesiyle kapitalizmin dayattığı gibi yaşamak; paranın ve çıkarın ritimlerine uymaya istekli olma durumu insanlığın içini boşalttı.
Sayfa 334 - Kırmızı kedi yayınevi·Kitabı okudu
Küresel egemen güçlerin kitle iletişim araçlarıyla sunduklarının ötesini göremez hale gelen insan, "zombi" olup çıktı. Böylece insan, bilincini / akılcılığını, gerçeği kurgudan, doğruyu yalandan ayırma yeteneğini kaybetti.
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
“Dersim'in adı uzun yıllar “Daranalis” olarak kaldı. Bu ismin, MÖ 519'da Doğu Anadolu'yu fetheden Pers Kralı Dara'nın adından kaynaklandığı ileri sürülüyor.
Sayfa 300 - Kırmızı kedi yayınevi·Kitabı okudu
Kimine göre, "Darsım” Zazaca bir sözcük; "dar" (ağaç) ve "sim" (gümüş) idi ve "Darsım" aslında "Gümüşağaç" demekti.
tüketim kültürü
Neoliberalizm insanı üretici kimliğiyle değil, tüketici rolüyle tanımlıyor! Çoğunluk sosyal statü kaybına uğramamak için sürekli (giysi, konut, araba vs.) tüketiyor, paraları yetmezse borçlanıyor.
Sayfa 284 - Kırmızı kedi yayınevi·Kitabı okudu
tüketim malları sembolik bir “iletişim dili” haline geliyor!
Doğayı katleden kişi değil, ideolojidir.
Sayfa 233 - Kırmızı kedi yayınevi·Kitabı okudu
Örneğin Çanakkale'de ormanların katledilmesine yol açan yabancılara maden iznini bu kafa verdi. Bu anlayışın kökü 1861'de yatıyor. "Kim izin verdi?" sorusunun yanıtı belli. kendi ülkesinde tek ağaca kazma vuramayan Kanadalı şirketler, Anadolu'da insanımızın mezarını kazdılar. Kirazlı, Ağı Dağı, Çamyurt'ta orman katledildi. Kapitalizmin ikiyüzlülüğüydü bu.
Kanuni Sultan Süleyman, şair ve âlim süt kardeşi Yahya Efendi'ye sordu: "Bir devlet hangi hallerde çöker?" "Sultanım bir devlette; zulüm, haksızlık şayi olsa (yayılsa), işitenler neme lazım deyip uzaklaşsalar; sonra koyunları kurtlar değil de çobanlar yerse, bilenler bunu söylemeyip sussa, gizleseler; fakirlerin, muhtaçların, yoksulların, kimsesizlerin feryadı göklere çıksa ve bunu da taşlardan başkası işitmese, işte o zaman devletin sonu görünür. Ardından devlet hazinesi boşalır, halkın itimat ve hürmeti sarsılır. Asayişe itaat hissi gider, halkta hürmet duygusu yok olur. Çöküş ve izmihlal de (yok oluş) böylece mukadder hale gelir..."
Sayfa 213 - Kırmızı kedi yayınevi·Kitabı okudu
Devlet sadece bir siyasi partiye dönüşerek, destekçisi olmayan ötekilerin duygularını / düşüncelerini / değerlerini hesaba katmayarak ülkeyi iflasa / yıkıma sürükler... Devlet değil, kabile olmaktır bu!