-Aptal kadındır. Tıpkı benim gibi. İyi ama, biz aptalız da sen sanki akıllı mısın? Bütün gün çuval gibi yatıp duruyorsun. Eskiden çocuklara ders vermeye gittiğini söylerdin , şimdi neden hiçbir şey yapmıyorsun?
Raskolnikov sert bir sesle ve isteksizce :
- Yapıyorum... -dedi.
-Ne yapıyorsun?
-İş...
-Ne işi ?
Delikanlı bir süre sustuktan sonra ciddi bir sesle:
-Düşünüyorum,-dedi.