Piç, sokakta büyüyen ve hayata sürekli ters yönden bakan bazı gençlerin hikayesi gibi ama aslında çoğumuzun içindeki öfkeye dokunuyor bir yandan. Kitap boyunca karakterlerin ordan oraya savrulduğunu okurken “biz bu hale nasıl geldik?” diye düşünmeden durulmuyor. Biraz sert, biraz karanlık ve fazlasıyla garip ama gerçek.
Bazı okurlar kitaptan oldukça sıkılmış ve beğenmemiş, Günday'ın en sevdiğim diyebileceğim kitaplarından da olsa onları yanlış bulmuyorum. Çünkü bu kitabı özümsemek ve içine işlemek için satırlarda geçen nerdeyse her duyguyu barındırmak lazım. Sadece kitaptaki karakterleri okumak değil hissetmek de lazım. Yaşadıklarım, hissettiklerim ve gördüklerim bu kitabın içime işlemesi için yeterliydi. Her insanın vardır illa içinde kendisine dair bir şeyler hissettiği kitaplar. Benim için bu kitap onlardan bir tanesi.