Kaçırılmaması Gereken Bir Yolculuk
Matt Haig’le tanışmam yaklaşık dört yıl önce Gece Yarısı Kütüphanesi sayesinde oldu. O kitap yalnızca çok sevdiğim bir roman olmakla kalmadı, bazı şeylere bakışımı gerçekten değiştirdi. Sonrasında yazarın Türkçede yayımlanan tüm kitaplarını okudum. Bu yüzden Gece Yarısı Treni duyurulduğunda heyecanlanmam kaçınılmazdı. Elbette bu bir devam kitabı değildi ve Gece Yarısı Kütüphanesi’nin de böyle bir devam hikâyesine ihtiyacı yoktu. Ama aynı evrende geçen yeni bir hikâye fikri beklentimi oldukça yükseltmişti.
Romanın merkezinde, hayatının büyük bölümünü işle geçirmiş kitap zinciri sahibi Wilbur Budd var. Seksen bir yıllık ömrü boyunca pek çok şey kazanmış olsa da bunun bedelini en çok sevdiği insanı, Maggie’yi yavaş yavaş kaybederek ödemiş. Yıllar sonra gelen bir telefon, Wilbur’a kaybettiklerini geri kazanma umudu verirken bu kez karşısına ölüm çıkıyor. Ve ardından Gece Yarısı Treni... Wilbur bu trenle hayatının en parlak ve en karanlık anlarına doğru bir yolculuğa çıkıyor. Ancak bu yolculuğun önemli bir kuralı var: Geçmişteki haliyle konuşmamak.
Peki siz hayatınızın yönünü değiştiren o ana yeniden dönme şansınız olsaydı gerçekten sadece izlemekle yetinebilir miydiniz? Yoksa bambaşka bir hayatın ihtimali uğruna kuralları çiğnemeyi göze alır mıydınız?
Gece Yarısı Kütüphanesi bende yıllar önce nasıl güçlü bir etki bıraktıysa, Gece Yarısı Treni de beni hayal kırıklığına uğratmadı. Aynı evrende geçen bu hikâye, tanıdık duygular taşısa da tamamen kendi ayakları üzerinde duran bir roman. Hüzünlü, umutlu, düşündüren ve akıp giden bir okuma oldu benim için. Matt Haig’i sevenler için yine kaçırılmaması gereken kitaplardan biri.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Serinin final kitabına başlarken beklentim oldukça yüksekti ve neyse ki beni hayal kırıklığına uğratmadı. Evangeline ve Jacks’in hikâyesi bu kez çok daha büyük kararların, tehlikelerin ve duygusal kırılma noktalarının etrafında şekilleniyor. Geçmişten gelen sırlar birer birer ortaya çıkarken karakterlerin kaderleri de geri dönülmez şekilde değişmeye başlıyor.
Kitabı yine bir günde bitirdim ve son sayfayı kapattığımda biraz boşluğa düştüm. Dex’in uzun zamandır özlediğim o masalsı fantastik atmosferine yeniden dönmek çok güzeldi. Evangeline ve Jacks’in hikâyesine veda etmek kolay olmadı; kitabı bitirmiş olsam da aklım hâlâ bu evrende kaldı. :)
İlk kitabın sonunda yaşananlardan sonra kendimi hiç ara vermeden bu kitabın içinde buldum ve yine elimden bırakamadım. Evangeline, yaşadıklarının ardından hem kalbini hem de kaderini anlamaya çalışırken kendisini daha karmaşık sırların ve tehlikelerin ortasında buluyor. Bir yandan geçmişin gölgeleri ortaya çıkarken diğer yandan gerçeklerle masallar arasındaki çizgi iyice belirsizleşiyor. Kime güvenilebileceğini anlamanın zorlaştığı bu hikâyede her yeni gelişme olayları bambaşka bir noktaya taşıyor.
İlk kitapta sevdiğim o büyülü atmosfer bu kez çok daha güçlüydü. Hikâye ilerledikçe cevap beklediğim bazı soruların karşılığını alırken yerlerine yenileri eklendi. Özellikle Evangeline ve Jacks arasındaki dinamik beni sayfalara bağlayan şeylerden biri oldu.
Kitabı yine bir günde bitirdim ve son sayfaya geldiğimde keşke biraz daha uzun olsaydı diye düşündüm. Her bölüm beni bir sonrakine sürükledi. Serinin final kitabına başlamadan önce kısa bir mola vermek istedim ama aklım hâlâ bu dünyanın içindeydi.
Millie ve Enzo’yu önceki kitaptan tanıyoruz. Bu kez ikili, yıllarca hayalini kurdukları eve kavuşup yeni bir başlangıç yapmaya çalışıyor. İlk bakışta her şey yolunda gibi görünse de taşındıkları mahalledeki bazı insanlar ve yaşanan tuhaf olaylar, bu huzurlu hayatın sandıkları kadar güvenli olmayabileceğini düşündürüyor.
Freida McFadden’ın kalemini seviyorsanız bu kitapta da alıştığınız akıcılığı buluyorsunuz. Bölümler kısa olduğu için hikâye çok rahat ilerliyor. Özellikle sonlara doğru tempo yükseliyor ve olaylar peş peşe gelmeye başlıyor.
Serinin önceki kitaplarını okuduğum için Millie’yi yeniden okumak benim için ayrıca keyifliydi. Onun yaşadıklarını bildiğiniz için bu kez karşılaştığı olaylara da farklı bir gözle bakıyorsunuz. Kitap boyunca sürekli bir şeylerden şüphelendim, farklı ihtimaller düşündüm ama bazı noktalarda yine yanıldım.
Psikolojik gerilim sevenlerin ve seriyi takip edenlerin keyifle okuyabileceği, merak unsurunu son sayfalara kadar koruyan sürükleyici bir devam kitabı olmuş. Önerilir.
Kitap sadece ders çalışma tekniklerine odaklanmıyor. Öğrenme sürecini bir bütün olarak ele alıyor; motivasyon, odaklanma, erteleme alışkanlığı, kaygı ve hedef belirleme gibi konulara da değiniyor.
Anlatım dili oldukça sade ve akıcı. Akademik bir dil kullanmadan ilerlediği için rahat okunan bir kitap olmuş. Bazı bölümlerde “aslında bunu biliyorum ama uygulamıyorum” diye düşündüğüm yerler de oldu.
Özellikle çalışma alışkanlıklarına farklı bir açıdan yaklaşması hoşuma gitti. Sadece yöntem anlatmakla kalmayıp öğrenme sürecinde karşılaşılan yaygın sorunlara da değiniyor. Sınav döneminde olanlar kadar çalışma düzenini yeniden şekillendirmek isteyenlerin de ilgisini çekebilecek bir kitap.
