gökyüzündeki tüm yıldızlar/10
bu kitaptan çok bir beklentim yoktu açıkçası ama ortalarına geldigimde dedim ki: ya bu harika bir kitap? kusur bulamıyorum?? alo???
duology'nin ilk kitabından çok çok daha fazla sevdim. özetle: karakterlerle bağ kurduğum, ara ara şok olduğum, keyiflendiğim, kıkırdadığım ve bitirdiğimde ağzıma güzel bir tat bırakan bir duology oldu. spice çok tadinda( 0.5/5 filan), plot çok çok daha ön planda. ikinci kitap ilkine bin basar bence. filmi yapılsa en ön sıradan izlerim, part 1 part 2 müko olur. aşırı şairane bir kitap olduğundan geçmesi için mümkünse ingilizce okuyun derim.
aşağıda spoilerlar var. !!!!
highlights:
-ione ve elm. o kadar harika bir slow burn, o kadar derin, o kadar kıymetli geldi ki. ilk kitabın ravyn ve elspeth faciasından sonra bu çifte bayıldım bayıldım bayıldım.
-spirit'in vahşiligi. neither kin nor friend olması hoşuma gitti.
-kitaptaki süprizlere bayıldım. hiç beklemediğim yerden
beklemediğim olaylar kişiler çıkıp durdu
-nightmare'in elspeth'in söylediklerinin hep tersini "elspeth öyle söyledi" diye söylemelerine haykırarak güldüm
-iki farklı mekan arasında kitabın geçiş şekli harikaydı. en heyecanlı yerinde diğer kısma geçiyor bu kez onu en heyecanlı yerinde bırakıyor vs vs elimden asla düşüremedim.
-kitabın ŞAİRANEliği. kitap kesinlikle ingilizce okunmalı.
ilk kitapta biraz abartılmıştı ama bu kitaptaki şairanelik seviyesi chef's kiss. normal cümleler bile içime içime aktı bayıldım. bayıldım.
-aile soylarının agaç isimlerinden oluşması ve agaçların kutsallıklarının olması, two alders, spirit of tree, yews, falanı filanı... ben çok sevdim. ağaç teması harika konsept. (hangi ağaçlar olduklarına dair bir fikrim yok)
-nightmare'in jespyr'i taşıma konusundaki ısrarı <3
-nightmare 'in içinden ara ara çıkan sheperd king. bir anda spoiler verip ekibi şok
Temkinli ol. Akıllı ol. İyi ol.·400 syf.·1000Kitap
10/10
2025 2. kitabı
Uzun süre sonra okuduğum en iyi kitaptı...
2 yıldan fazladır reading slumptaydım ve beni toparlayacak bir kitaba ihtiyacım vardı. Biraz arayıp taramadan sonra Bir Karanlık Pencere'yi keşfettim. İyi ki keşfetmişim. 2 yıldır bu kitabı arıyormuşum gerçekten. Spoilerlı olarak anlatacağım çünkü onlardan bahsetmem lazımmm
********
Ne yazık ki çoğunluk olarak bazı kitaplarda kadın karakteri zeki yazmıyorlar ya da zeki gibi görünüyor ama en ufak detayları bile akıl edemiyor ve daha birçok sinirimi bozan detaylar. Böyle olduğu için kadın karakterleri sevemiyordum her ne kadar sevmek istesem de. Ama Elspeth Spindle'ın temkinli, zeki olması ve başına gelen belalara karşı mücadelesi onu fazlasıyla sevmeme sebep oldu. Duyduğuma göre de yazarın ilk kitabıymış ve çok iyi iş çıkarmış. Karakterleri çok iyi işlemiş. Olayları yeri gelince anlatmış.
Elspeth, Ravyn, Elm, Jespyr. Bu dörtlü favorim kesinlikle. Elspeth ve Ravyn'in ilişkisinin ilerleyişi çok güzeldi. Slow burn tadında ilerledi ama bunu çok da uzatmadan işlemiş yazar. Ravyn'in her şartta Elspeth'e güvenmesi beyefendiye düşüp durmama sebep oldu hehe.
Elm'in hikayesi beni oldukça üzen detaylara sahip. Çok seviyorum prensimi. Jespyr'ın şövalye bir kadın olması da beni aşırı heyecanlandırıp kurguya çeken bir detaydı kesinlikle.
Elspeth'in babasına çok kızgınım gerçekten. Bir bakıyoruz değer veriyor bir bakıyoruz garip garip hareketler. Aşık olduğu kadından geriye kalan bir tek kızı var ve böyle davranıyor olması sinirlendirdi beni. Üvey anne ve ikizlerden bahsetmiyorum bile...
Ione'a gelirsek bir planın adımlarına göre hareket ettiğini düşünüyorum ama davranışları sinirimi bozmuyor değil tabii ki.
Hepsinden kısaca bahsettiğime göre favori karakterime geleyim, Kâbus, namı diğer Çoban Kral. Kâbus'un Çoban Kral çıkmasını beklemiyordum
Reklam
Bir Karanlık Pencere·399 syf.·
5/10
2025 73. kitabı
"bir karanlık pencere" bence fikir olarak çok güzel bir potansiyele sahipti ama işleniş olarak beni tatmin etmedi. ana teması ilginçti, lanetler ve gizemli atmosfer fikri hoşuma gitti ama evrenin çok yüzeysel kaldığını düşünüyorum. anlatılan dünyada mekanlar, kurallar ve büyü sisteminin biraz karışıktı. üstelik karakterler detaylı biçimde anlatılmadığı için tam olarak evrenin içine çekilmiş hissetmedim.
romantizm kısmı da hızlı ilerledi. ravyn ve elspeth’in aralarındaki bağ çok hızlı gelişti, ne olup ne bitti anlamadım bile. duygusal bir temel oturmadan yakınlaştıklarını görmek bana biraz yüzeysel geldi.
ayrıca yan karakterler de zayıf işlenmişti. örneğin; jespyr gibi kadın şövalye karakteri çok daha güçlü yazılabilirdi ama neredeyse hiç savaş sahnesi görmedik. bir tane vardı, orada da neredeyse ölüyordu.
ayrıca Ione ve Elspeth’in kaç yıllık kuzen bağları var, iyi diye geçiyor ama hemen bozulduğunu görüyoruz. karakterler hakkında çok bi bilgiye sahip olmadan, benimseyemeden sahneler hızlıca geçip bitiyor. aynı şekilde yew ailesi de öyle. O kadar şövalye ebeveynleriler !!?? verdikleri destek dışında hiç görmüyoruz. kalıcılık sıfır. elspeth'in eniştesi ve teyzesiyle yaşadığı dönemler hakkında da pek bir şey yok. dediğim gibi asla karakterlerle yakınlık kuramadım.
hoşuma giden bir elm ve kabus vardı. aslında elm biraz klasik; her şeyden şüphelenen eleman. fakat daha ilgi çekici ve derin yazılmıştı bence. bir de yew ailesi ile bağlarını biraz daha görmek güzel olurdu. kabusun da son derece esrarengiz olması iyi bir hava katmıştı kitaba.
son olarak deginirsem, kraliyet ve halk arasındaki fark yok !!?? bilgi verilmiyor ne durumda olduğu. zengin bi kesim var fakat düşük statüden hiç bir şekilde bilgi alamıyoruz, yok. evrenin içine girme, kalıcılığını arttırma durumu
Mükemmeldi ilk kitabı da çok sevmiştim ama daha fazla detay hiç fena olmazdı… Bu kitap ise sanki sis gibi bizi içerisine çekti. Ayyy kart bulunsun istediğim kadar çoban krala veda edeceğiz düşüncesiyle hemen bulunmamasını da diledim. Öyle de oldu. Her sayfasında ayrı bir gizem vardı. Özellikle çoban kralın geçmişini öğrenmek ona daha çok sempati kurmamı sağladı. Ve Elspeth ile zihninde vedalaşırken ki sahne can alıcıydı. Aşırı üzüldüğüm sahnelerden birisi oldu. Kitap boyunca İkiz Kızılağaç’ı aradık ve onu bulana kadar geçen sürede olaylara şahit olduk ormanın içerisinde ve saraya da olanlara…
İlk kitabın sonunda kabus Elspeth’in bedenini ele geçirmiş ve onu karanlığa göndermişti. Bunun arkasından Hauth’a saldırmış ve onu ağır yaralamıştı. Sonrasın da kral İle anlaşma yapmıştı. Kral ise yeni varis olarak Elm’i öne çıkarmıştı. Ama Hauth’un bu duruma gelmesini sağlayan kişiler için de aramaya çıkmıştı. Ione bulup saraya dönmüştü ama ona karşı olan hisleri daha çok açığa çıkmıştı. Bir tılsım gibi bedenini sarmaya yetmişti. Ione ise saraya dönmüştü ama tek sebebi bakire kartını bulup eski benliğine geri dönmek içindi. Bu konu da Elm ona yardımcı olacaktı bu sırada sarayda olup biten dengeyi de sağlamak zorundaydı.
Ravyn ise Elspeth’in bedeninde ki kabus ile ikiz kızıl ağaç kartını bulmak İçin ormanın içerisine karışacaktı yanında kardeşi Jespyr ve bir kaç şövalye ile. Ama üç takas vardı ve her birinden geçmek zorundaydılar. Elspeth’e kavuşmak, sizi kaldırmak ve enfeksiyonu yok etmek için. Bu yolculukta çoban kral ile birlikte attıkları her adımda birbirlerini daha iyi tanıdılar daha iyi anladılar özellikle kabus Eslbeth’i karanlığın içinden çıkarıp zihnine aldıktan sonra. Ama bu yolculuk öyle kolay olmayacaktı gün dönümüne kadar kartları birleştirip yok etmeleri
bu incelemeye güvenmeyin
çünkü duygusal hislerimin yoğun olduğu bir anda yazdım.
öf.
çok boşluktayım, kahretsin.
hepsini şimdiden özledim. o kadar bağlandım ki, anlatamıyorum bile. benim fantastik anlayışım şöyledir: romantik olacaksa geri planda kalsın, hatta isterse az olsun ve fantastik ögeler öne çıksın. baya en ön sıradaki onur konuğu olsun isterim. işte bu seri ondan.
belki de o yüzden bu kadar bağlandık.
ilk kitapta elspeth ve ravyn öne çıkarken bu kitapta ione ve elm öne çıkmıştı ve bu benim çok hoşume gitti. elm povlarını yaladım yuttum, aldım, 777 yani. ravyn'in povları da efsaneydi. kâbus'un geçmişi, orman ruhu ve o orman sahneleri... hauth ne kadar şerefsizse o kadar aşığım bu seriye.
ilk kitap > ikinci kitap bu arada
ikileme olması seriyi daha da sevmeme neden oldu. yazar ilk kitapları olmasına rağmen işini biliyor. iki kitapta düzgünce yazmış hikayesini ve uzatmamış, iyi son vermiş. ikilemeler üçlemelerden hatta sekizlemelerden bin kat iyi. kalitesi yüksekken bitirmek daha kârlı bence.
kitana 10/10 verdim. başka bir şey veremezdim. okumadan önce de onu verecektim zaten. bok gibi olsa da karakterler için verirdim.
aralarındaki bağ, hepsinin kişiliği, birbirlerine olan korumacı tavırları, erkek karakterlerin düşünceli tavırları... öleceğim.
elspeth geri planda kalmıştı maalesef ama asıl olay elspeth değildi (üzülsn herhangi bir emoji) kitabın başından beri asıl olay kartların birleşmesi, sisin kalkmasıydı ve o yüzden ikinci kitapta bir sürü pov vardı. ben çok da takılmadım ama elspeth'i özledim.
ravyn... bu nasıl bir adam. fedakar, cesur, kendini bilen ama götü kalkık olmayan, asosyal (aynı ben) ve CENTİLMEN BİR AŞIK. ravyn... beni kaçır. (beni ağlattı bu arada kitabın ortasında)
elm. RENELM ROWAN BİR MARKADIR. çok ciddiyim. birinci kitaptan beri aşığım ona ve ikinci
this is fcking unbelievable
Kitabı süründürerek okuduğunu biliyorum ama bunun tek sebebi Beynimin kitabı bitirmek istememesiydi bence. Sonuna kadar veda etmek istemedim hala istemiyorum. 1 haftaya falan özleyip tekrar başlamazsam iyidir. O derece bağlandım. Özellikle son 25-30 sayfada kendimi öyle bi saldım ki 1 saatte falan okudum galiba. Sonuç olarak bana novella lazım. Tercihen taxusun hayatı (detaylıca).
Kitabın genelinde beğenmediğim yine çok ufak noktalar var, ona sonra gelicem. İlk olarak beğendiğim(nerdeyse hepsi) yerlerden bahsetmek istiyorum.
ELM. anlatacak kelime bile yok. Bu kitabın başrolü kesinlikle elmdi. Adam şu dünyada beğenebileceim her şeyin vücut bulmuş hali. Bi kere o asla sahibin olmıcam kısmı o kadar güzeldi ki günümüzdeki diğer kitaplara göre, bi süre sayfayla bakıştım(diğerparagraflahiçalakasıyokhayır) kişiliğini ve davranışlarını ne kadar sevdiysem, kişiliğini oluşturan geçmişinden de bi o kadar nefret ettim. Adını anmak bile istemediğim bi tane varlık yüzünden yaşadığı şeyler o kadar kötüydü ki her bahsi geçtiğinde çöküp ağlayasım geldi. VE ELM ÇOK GÜZEL SEVİYO BİLİYO MUSUNUZ, o kadar güzel ki 1.ktaptan dolayı sevmeyeceğime kendimi şartlaığım ioneyi bile onunla birlikte sevdim. Ağladığı sahneler hakkında bi şey demek bile istemiyorum, ruh halimi tahmin edersiniz.
KÂBUS. Allahım hayatımda daha önce hiç bu kadar sevmediğim hareketler yapıp da bu kadar sevdiğim bi karakter olmamıştı. Kendisinin geçmişi tam anlamıyla rezalet malesef. Kendi çocuklarınına olan davranışları, güç tutkusu, açgözlülüğü falan başka bi karakterde olsaydı kesin nefret ederdim. Ama elspethe ihtiyacı olan baba gibi davranması çok hoştu. Kızın iyi yaşaması için ülkeyi baştan kurmak istemesi çok çok ayrı seviye zaten. Elspethi kullanarak ravynle dalga geçtiği sahnelere zaten bayıldım. Ravyn ve taxus
Reklam