-“ Kural olarak insanlar, iyi haberlerden çok kötü haberlere inanmak eğilimindedir; herkes kötü bir denizdeki dalgalar gibi kendiliğinden söner, fakat görünürde hiçbir neden yokken tekrar kabarır. Komutan, kendi bilgisine duyduğu güven içinde -dalgaların çarparak kırıldığı kaya gibi- dimdik durma- lıdır. Bu kolay bir iş değildir; yaradılıştan serinkanlı olmayan ya da harp tecrübesi edinmemiş ve karar verme yeteneği kuvvet- lenmemiş biri, kendini zorlayarak -yani kendi içindeki kanaatin zıttına- korkudan sıyrılmayı, umut beslemeyi kendisine düstur edinmelidir. Ancak bu suretle gerçek dengeyi sağlayabilir.”-