"Sanırım hâlâ istiyorum. Akademik dünyayı ve yanında gelen her şeyi. Laboratuvarları, lisans öğrencilerini, öğretilmesi gereken tonlarca konuyu, NIH hibesi için yarışmayı, orantısız derecede az olan maaşı. Jeremy, Malcolm'ın haklı olduğunu, endüstriye girmenin daha kazançlı olacağını söylüyor. Ama ben bu dünyada kalıp profesör olmak istiyorum. Acınası bir hayat süreceğim kesin ama bizim gibi kadınlar için burada güzel bir çevre oluşturmanın tek yolu bu, Ol. Kendilerini hak sahibi zanneden şu beyaz erkeklere rekabet edecek birilerini vermeliyiz."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Kusura bakmayın, nasıl tanıştığınızı unuttum."
Bir gümbürtü duyuldu. Holden masanın altından Adam'a tekme atmıştı. "Seni dingil. Ona yıllardır süren dostluğumuzdan bahsetmedin mi?"
"Ben de unutmaya çalışıyorum."
"Daha nazik olacak mısın yani?"
"Pek mümkün görünmüyor."
Olive içini çekti. "Eğer bu sahte sevgililik işi yüzünden herkes benden nefret ederse ve kalan arkadaşlarımı da kaybedersem benimle her gün sen takılmak zorunda kalacaksın. Seni sürekli sinir edeceğim. Departmandaki bütün öğrencilere karşı kaba olmaya değer mi bu?"
"Kesinlikle."
"Tanıyı birkaç ay erken koymuş olsalardı belki annem şimdi burada olurdu. Ben..."
Adam bir süre ceplerini karıştırdı, sonra buruşmuş bir kağıt mendil bulup ona uzattı. Kafası karışan Olive onun eline öylece baktı, sonra birden yanaklarının ıslandığını hissetti.
"Adam, şu anda bana kullanılmış peçete mi veriyorsun?"
"Şey... sanırım. Biraz panikledim."
"Sırf bölümü kalacağıma ikna etmek için bir ev satın almak zorunda kalacaktım," dedi sinirlenerek. "Ama eğer bir ilişkim olduğu düşünülürse... bu daha çok işime yarar."
Pekâlâ, bu mantıklıydı. Ama yine de... "Gerçek bir kız arkadaş edinmeyi düşündünüz mü?"
Carslen bir kaşını kaldırdı. "Sen gerçek bir sevgili edinmeyi düşündün mü?"
"Tuş oldum."