bir zamanlar bana ilaç gibi gelen çoğu şeyin, kişilerin, sözlerin, anların, duyguların benden bu kadar uzaklaşması o kadar garip ki. garip bir hüzünle bükülüyor içim sanki bunları düşündükçe. burası benim için o kadar güzel, o kadar tatlı bir yerdi ki. şimdi burada konuşup vakit geçirdiğim kişilerin hesaplarını hatırlayamıyorum bile. çoğunun umrunda bile olmadım ama, zamanında geçirdiğimiz anların o tatlı duygusunu azcık da olsa hissedebiliyorum. şimdi sadece arada alıntı atmak için giriyorum. bir internet sitesinin bana böyle şeyler hissettireceğini bilemezdim. belki de çoğu kötü hissettiren şeyin sorumlusu benimdir. bilmiyorum.
zaman o kadar hızlı geçti ki. umarım bundan sonrasını daha keyifli ve daha mutlu yaşayabilirim; kendimi suçlamadan, sadece mutlu olduğum şeyleri yaparak. ~