“Dünya’da adına örümcek dediğimiz korkutucu, ölümcül bir canlı var. Sen onlardan birine benziyorsun. Bil istedim.”
“İyi. Gururlu. Ben korkutucu uzay canavarı. Sen sızdıran uzay kütlesi.”
O kadar güzeldi kii. Amaze amaze amaze!!!
Asla önermekten bıkmayacağım bir kitap. Her detay çok iyi kurgulanmış. Çok fazla bilimsel terimler okumak sıkar mı diye endişelenmiştim ama o kadar anlaşılır ve eğlenceli bir şekilde anlatılmış ki resmen elimden bırakamadım. Karakterlerin dostluğu çok güzeldi. Uzun süre unutamayacağım bir ikili oldular.
sinir krizi geçirmek için harika bir kitap
-spoiler-
Kitap boyunca Elliot nasıl bir hata yaptı acaba diye merak ettim. Birden iletişimi kesecek kadar kötü bir şey ama 11 yıl sonra görünce de bir şey olmamış gibi duyguları yeniden canlanıyor. Bu kısım pek gerçekçi gelmedi. Sonunu okuyunca tamamen koptum kitaptan. Kızı aldatıp “sen olduğunu sanmıştım” diye normalleştirmesi beni delirtti. Asla geçerli bir bahane değil, Macy bunu nasıl kabul edebildi inanamıyorum. Zaten second chance trope’dan neffrret ediyorum okumam büyük bir hataydı.