Fakat insanlar garip varlıklardır, kendilerine her ne şekilde olursa olsun bir şey söylendi mi artık o sözler etrafa yayılır, nihayet biri çıkar; “Hele şu yaydıkları yalana bakın! Der ve bir diğeri de, bu sözleri ilgi ile dinledikten sonra: “Evet, pek kötü bir yalan… ona ehemmiyet verip onu dinlemek bile hata!” cevabını verir. Ve bununla beraber, yine gidip her yerde o yalanı tekrar etmekten kendilerini alamazlar.
Hayır, kadınlar, anlaşılmaz bir bilmecedir! Ruhları, kalpleri kazanılmaz. Çehrelerinde okunan şeylere ne mana vermeli?.. Onları neye yormalı? O imalar… Manalı bakışlar… İçinden çıkılmaz bir alem! Onların yalnız gözleri, insanın içinde kaybolacağı bir ülkedir. Ve insan bir kere o cazibeye tutuldumu kurtuluş imkanı yoktur.