Bade
@justbade
Öğrenci
Üniversite
İstanbul, 12 Eylül 2003
14 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kapıyı açtığında, ablası ve Bingley hararetli bir sohbet yapar gibi, şöminenin başında ayakta duruyorlardı. Bu sahnenin dikkat çekecek bir tarafı yoktu ama aniden dönüp birbirlerinden uzaklaşmasalardı bile yüzlerindeki ifade onları ele vermek için yeterliydi. Halleri yeterince tuhaftı ama Jane'inki daha da öyleydi. İkisinin de ağzından tek bir hece çıkmadı. Elizabeth oradan tam ayrılmak üzereyken, Jane gibi bir yer bulup oturmuş olan Bingley, aniden ayağa kalktı ve onun kulağına bir şeyler fısıldadıktan sonra odadan koşarak çıktı.
Jane'in Elizabeth'ten gizlisi saklısı yoktu, özellikle de saklanacak sır güzel bir şeyse... O da hemen ayağa kalkarak, büyük bir heyecanla kız kardeşine sarıldı ve dünyanın en mutlu insanı olduğunu söyledi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sanırım, insanlara sadece bilmeye değmeyecek şeyleri öğretebilmemize rağmen, hepimiz talimat vermeye bayılıyoruz. Beni bağışla; ama bazı şeyleri görmezden gelmemi bekliyorsan, beni sırdaşın yapma, olur mu?
Elizabeth'in aklına başka söyleyecek bir şey gelmedi ama Darcy onunla konuşmak isteseydi, bunu başarmaması için bir neden yoktu elbette. Ne var ki, genç adam birkaç dakika hiç sesini çıkarmadan onun yanında kaldı ve sonunda, az önceki genç kadının Elizabeth'e yeniden fısıldamaya başlaması üzerine, yürüyüp oradan uzaklaştı.
Boş çay fincanları kaldırılıp, oyun masaları yerleştirilince, hanımların hepsi yerlerinden kalktılar. Elizabeth, Darcy'nin hemen onun yanına geleceğini umuyordu ama "vist" oyuncusu avına çıkan annesinin kurbanı olduğunu ve az sonra da diğer oyuncularla birlikte masaya oturduğunu görünce canı sıkıldı ve akşamı keyifli geçirme umutları yıkıldı. Bu, bütün gece boyunca ayrı masalarda hapis olacakları anlamına geliyordu. Artık, Darcy'nin bakışlarını, kendisi gibi kötü bir oyun çıkarmasına neden olacak şekilde sık sık onun tarafına çevirmesini beklemenin dışında ümit edeceği hiçbir şey kalmamıştı.
Darcy o sırada odanın başka bir köşesine gitmişti. Elizabeth gözleriyle onu takip etti. Onun sohbet ettiği herkesi kıskanıyordu. Kahve servisi yapacak sabrı da kalmamıştı. Bir anda ayakları suya erdi ve bu kadar aptal olduğu için kendisine kızdı.
Morali biraz düzelir gibi oldu; aslında hiç neşesi yoktu. Mr. Darcy masanın ondan alabildiğince uzak bir yerinde, üstelik de annesinin yanında oturuyordu. Bunun iki tarafa da mutluluk vermeyeceğini, hatta ikisini de rahatsız edeceğini biliyordu. Neler konuştuklarını duyacak kadar onların yakınında oturmuyordu ama birbirleriyle ne kadar az konuştuklarını ve konuştukları vakit de, havalarının ne kadar soğuk ve ciddi olduğunu görebiliyordu. Darcy'ye ne kadar borçlu olduklarını düşününce, annesinin bu nankörlüğü daha çok içine oturuyordu. Ona, iyiliğini ailedeki herkesin bildiğini ve takdir ettiğini söyleyebilmek için neler neler feda etmezdi...