justpuked
@justpuked
7 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Kendimi insanlardan soyutlamak için büyük bir delik kazmaya karar verdim.
Saatlerdir toprağı kazıyorum, ter içinde kaldım. Kazmamın sesi sessizligi belli aralıklarla bölüyor.
Deliğin derinligi bir metreye ulaştı, kazmaya devam ediyorum.
Derinlik şimdi iki metre oldu. Artık kimse beni görmüyor. Boyum 1.80 metre. Kazmayı bırakıyorum. Deliğin dibindeyim.
Oradan çıkmak istiyorum.
Bunu tek başıma yapamam, yardıma ihtiyacım var.
Once alçak bir sesle yukarıya bağırıyorum: "Pardon, kimse var mı acaba?" Sonra yavaş yavaş yükseliyor sesim. "Pardon" demiyorum artık, en yüksek sesimle haykırıyorum: "Pis serseriler, beni burada bir başıma bıraktınız... Yapayalnız öleceğim burada."
Reklam
"Başkaları var olduğu için düşüncelerimizi ifade edebilir, onları sınayabiliriz; başkaları bizim için düşüncelerimizi öğüttüğümüz, onları pürüzlerinden arındırdıp parlattığımız değirmen taşı görevini üstlenir."
"Hayatta bildiğimiz her şeyi, başkaları, onların konuşmaları, yazdıkları kitaplar, ürettikleri yapıtlar sayesinde öğrendik."
