Ruhumdaki yalnızlığı ilk fark eden öğretmenimdi peder. Gözlerinden hüzün ve kayıtsızlık okunan, kimselerin anlayamadığı o küçük çocuğun hüznünü ilk keşfedendi.
Bir süre fabrikayı düşündüm. Onu hiç sevmiyordum. Sabahki hüzünlü düdüğü akşamüstü saat beşte daha da fena gelirdi kulağıma. Fabrika bir ejderhaydı; her sabah insanları yutan, akşamları ise yorgun insanlar kusan bir ejderha.