Aynı Gök kubbenin altında yaşadığımızı bilmek yetiyor bana. Başımızı kaldırdığımızda gördüğümüz sema aynı, yıldızlar aynı, dolunay aynı. Bunu bilmek yetiyor bana. Umurumda değil ki nerede uyuyorsun, kimin yanında.
İlk söz insanın Hakkı’ysa da son sözü söylemek kadere düşermiş. İnsan ilk adımı atmaya güç yetirse de yolu tayin eden kadermiş.
İçimdeki Şeytan1000Kitap
Kitabı bu kadar sevebileceğimi düşünmeden başladım okumaya beklentisiz ama hikaye beni içine öyle bir aldı ki bittiğinde içimde oluşturduğu değişik duygularla başbaşakaldım.Kitabın başrolü Ahu benim kendimi sorgulamama neden oldu çünkü insan iyi olmayı seçiyor muydu yoksa içinde bulunduğu şartlar yüzünden kötü olmak aklına mı gelmiyordu.Ahu ile inanılmaz empati yaptım ve sanırım ona hak vermek için nedenler sıraladım.Çünkü insan önce içindeki kötülüğü kendisi kabul etmeli.Kitap da en çok sevdiğim cümlelerden biri buydu.Film tadında bir kitap okudum ve çok iyi geldi.Üstelik sonu da klasik değil,gerçekçiydi.İçten içe herşey mutlu sonla bitmeli diyorsun sonra hayatın gerçekleri ve bu dünyanın mutluluk yeri değil de sınav yeri olduğunu kader yüzüne çarpıyor işte bu kitap bana bunu hatırlattı.Kabullenmek lazım çünkü kabullenmek büyük lüks...İçindekini olduğu gibi kabul eden herkese keyifli okumalar.
Başarısız bir toplumsal başkaldırı çabası
Sınıf farklılığı fikri ve ona duyduğum öfke bende yeni değildir. Kökü çocukluğa dayanır.
Bir gün sitede oturan zengin çocukları haber saldı: