Sen bu çağın insanı, hep birlikte çürüdüğümüzü biliyor musun ?
Tarihin kuralı , kurulma ve dağılmanın , çürüme ve yeniden inşanın birbirini takip eden döngüler halinde tekrarlanmasıdır .
Kütüphanenin yüzyılları kaplayan tarihinden alınacak bir ders varsa , oda kütüphanelerin ancak insanlar onları kullanışlı buldukları sürece yaşayabildikleridir .
Hiç bir toplum , önceki kuşaklardan devraldığı koleksiyonlardan memnun olmamıştır . Bu kitapta sıklıkla göreceğimiz şey , kütüphane tarihi alanındaki geçmiş çalışmalarda bolca hayıflanıldığı üzere güzelim eserlerin anlamsızca yıkıma uğratılması değildir . Göreceğimiz şey ihmal ve devri geçmişliktir ; bir kuşağın değer ve ilgilerini temsil eden kitap ve koleksiyonların , bir sonraki kuşağa hitap edememesidir . Bu çürüme hiç beklenmedik yerlerde yenilenme ve yeniden doğumun bir ön sözü olacaksa da , pek çok koleksiyonun kaderi , terk edilmiş tavan aralarında ve harabe halindeki binalarda çürümeye bırakılmak oldu.