Ve arada bir kafe kemancısının ve sosyalist bir yazarın. Sigara grisi, uzun saçlı, taşkın jestli. Bambaşka ötekilerden. Hepsi de mor akşamlı dar sokaklarında otururlar kentin.
Gençleri suçlamayın, kendinizi suçlayın. Siz onları nasıl yetiştirir, nasıl terbiye edersiniz öyle büyürler. Peki sizin verdiğiniz terbiye nedir? Hiç. Anneler mutfak, alışveriş, temizlik, çamaşır gibi ev işleriyle meşgul. Babalar ise görev-leriyle, ticaretle, kendi işleriyle. Gece geç saatlere kadar kafe ve kulüplerde oturup kâğıt oynuyorlar. Çocuklarıyla hiç ilgilenmiyorlar. Hem zamanları yok, hem yoruluyorlar, hem de bıkıyorlar.
Kahvenin kokusu, denizin sesi ve gökyüzü…
Mutluluk bulduğun değil fark ettiğin bir şeydir.
“Hayat müthiş bir hikaye John. Sadece bazı insanlar yazarın kendileri olduğunu ve hikayeyi istedikleri şekilde yazabileceklerini bilmiyor.”