kâfi

kâfi
@kafiydi
cidden, kâfiydi.
ve bak, yıkılıyor evim anılarım soluyor, tebessüm ettiğim anlar çok uzak geliyor dört duvar arasında yabancılar geziyor benimle koşuyor çocukluğum bana; bakıyorum, nasıl korkuyor, nasıl ağlıyor “geçecek,” diyemiyorum, teselli edemiyorum kendim paramparçayken, onun ruhunu iyileştiremiyorum
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
renksizim, kimsesiz ve soluk. tenha bir sokağın en karanlığıyım ya da en işlek caddelerin unutulan, eskimiş yüzü. monoton günlerin, vazgeçilmez insanıyım. değiştirecek bir gücüm olsa, bir el tutsa beni, yaşarım. çiçekler açar, ilk günmüş gibi gülerim
seni çok özlüyorum sana ait düşüncelerim düşünürken bile özlüyorum seni
sen ve ben yaz ile güz
senin sevgin iyileştirecek beni,