bunalıyorum.
her ses, zihnime işliyor ilmek ilmek.
nefeslerim düzenini kaybediyor.
içimde bir ateş hissediyorum,
sanki patlamak üzere bir volkan gibi.
bir fırtınadır kopuyor içimde bazen.
dalıyorum, ucu bucağı görünmeyen karanlık sulara.
üşüyorum da haliyle...
çıkmaz sokaklara çıkan köşelerden son sürat dönüyorum.
beni seven insanları istemsizce kırıyorum.
hayatı neden bu kadar uçlarda yaşıyorum?
