Bilmeden başlar insan güne,ne yapacağını, yapacak olduğunu, neden yapacağını bilmeden.
Pencereden dışarı bakar ,bazen güneşli bir havada temiz bir nefes çekerek içine, bazen de yağmur damlalarının camına vurarak tuttuğu ritimi dinlerken.
Umut eder insan,her gün gözlerini açtığı yeni güne.
Simidini yerken,bir günlük ömrü olduğunu bilen kelebeğin onun avucuna konacağına.
Mutludur insan yaşadığı her güne yeni bir umutla başladığına.
N. M. K.