Bilsem aşktan nasıl vazgeçilir denerdim
Tutup çıkarayım kurutayım kökünü isterdim
Yetmedi gönlümün çarptığı duvarlar yok gördüğüm
Bir yol ararken her yer zifiri ve kördüğüm
Yak ateşe ver yetiştirdiğin ne varsa onun için
Yok olursun zannetme sen ve o farklı biçim
Yeni baştan kur krallığını aşktan yana
Zor değil kavrulacaksın yana yana
Umudunu yitirme sonunda yeniden yeşerecek dünyan
O zaman şükredeceksin yaşadıkların için inan
Düşe kalka ağlaya ağlaya öğrenir insan koşmayı
Düştüm diye hayıflanıp durma bırak ağlamayı
Elbet bulacaksın yeniden o güzel zümrüdü
Bir daha ateşe atma sıkı tut bu öğüdü