Bugün sebebi anlaşılmaz bir sıkıntı vardı içinde. Beklenmeyen garip şeyler olacakmış gibi. Ama boşverdi. "Kendimi dinlemenin sırası mı?" diye isyan etti haline.
Beyaz; özgürlüğe özlemi, insanın en doğal hakkı olan hür yaşama sevdayı çağrıştırıyordu onda. Öyle olunca da sevgisine pek revaydı bu renk.
İki şekliyle birden; hayatta kaldığı sürece sevdiğine piştiği beyazla mutlu olmak. Gerekirse, mertebeye yine o kutsal beyazla ulaşmak...
Siyasal hırs bağımlılık yapar... Kuklanın gücü, kullanılabilir oluşuyla eş değerdir. Kesin tutsaklık getirir... Sonrasında, "Ne isterseniz yaparım!" teslimiyeti sergiler. Bir adım ötesi felakettir.
Egemenlikleriyle birlikte, "Hürriyet!" deyip halka esaret verirler. Yaşatacakmış gibi görünüp insanlığı öldürürler.
Ve bir gün gelir; bireysel saltanatının güvenliğini düşmana ihale edenler, bedelini halkının canıyla öder.