Hayal, her zaman yaşam kaynağı. Ummak, büyük mutluluk! Gerçek ise üzerinde kalem oynamaz bir yazgı. Çok kere bireysel uçmuşluğun düşüm yeri, en hoş duyguların bitiş noktası. Hatta umut tacirinin en acımasız celladı...
"Henüz ineklerin haberi yoktu yaşanacak felaketten. Bir tek onlar umursamıyordu savaşı. Önlerine sunulacak yeni öğünlerin hazırlığını geviş getirerek yapıyorlardı. Geleceğin tasasını insanlara bırakmışlardı..."