Kendi yanlışlarımızla yüzleşelim ve buradan bir anlam devşirelim. Zorluklar bizi arındırır ve güçlendirir. Zorlukları aşan kişi, hayatı daha önce hiç görmediği geniş bir zaviyeden görür. Kendini tanır,dostlarını tanır. Kendine ve hayata inanır: Bu aşılabiliyorsa her şey aşabilir demektir.
Geçiş ve dönüşümler olmadan insan hayatı durgunlaşır,insan gelişimi duraklar. Ama değişimler öyle tatlı tatlı da gerçekleşmez hemen, kafa karışıklığı ve kaos hayatımızı hallaç pamuğu gibi atar. Sanki bir daha sükûn bulamayacakmışız gibi tedirgin oluruz. Bir tekinsizlik,bir emniyetsizlik hissi dünyayı bize bir yurt olmaktan çıkarır. Kriz olağan dışı bir stresle karşılaştığımız ve geçmişin alışkanlıklarını değiştirmemiz gereken bir dönemdir, değişen o dünyaya uyum sağlayabilmek için daha esnek olmamız gerekir.