nasıl da kuytulandı yüreğim köşelerde
tutundukça tahtından indiğim sen miydin âh
bazen cehenneminde eridiğim yanardağ
bazen kutuplarında donduğum sen miydin âh
dağıttı efsûnumu saçlarında sünbüller
ruhuma leylâ diye sunduğum sen miydin âh
nice güller var imiş senden daha kırmızı
hayatımın tek gülü sandığım sen miydin âh
ateşiyle pürmelâl yandığım sen miydin âh
dallarına umutla konduğum sen miydin âh
bir kenarda bırakıp şehlâ defîneleri
nice bin kez yolumdan döndüğüm sen miydin âh
göğsümün duvarına işledim hayâlini
her saniye ismini andığım sen miydin âh
bu hazîn kayboluşta,bu gönül sahrâsında
bengüsu diye içip kandığım sen miydin âh