Gidiyorsun ey ruh-u revan' ım, arkana bakma
Hicran okunu kalbime can mülküne çakma
Bir lahza durup derdime derman olacaksan
Dön gel ne olur, ömrümü hasretle bırakma.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
𝙧𝙪𝙝-𝙪 𝙧𝙚𝙫𝙖𝙣' ı𝙢Ruh-u revan' ım
𝑌𝑖𝑡𝑖𝑟𝑚𝑖ş 𝑡ı𝑙𝑠ı𝑚ı𝑛ı 𝑖𝑙𝑘 𝑠𝑒𝑣𝑚𝑒𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚,
𝑌𝑖𝑡𝑖𝑟𝑚𝑖ş ö𝑝ü𝑐ü𝑘𝑙𝑒𝑟𝑖,
𝑃𝑎𝑦ı 𝑑𝑎, 𝑎𝑝𝑎𝑛𝑠ı𝑧 𝑖𝑛𝑒𝑛 𝑎𝑘ş𝑎𝑚𝑑𝑎𝑛,
𝐵𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝑒ℎ, 𝑏𝑖𝑟 𝑐ı𝑔𝑎𝑟𝑎, 𝑑𝑎𝑙ı𝑝 𝑔𝑖𝑑𝑒𝑛𝑒,
𝑆𝑒𝑛𝑖, 𝑎𝑛𝑙𝑎𝑡𝑎𝑏𝑖𝑙𝑠𝑒𝑚 𝑠𝑒𝑛𝑖..
𝑌𝑜𝑘𝑙𝑢ğ𝑢𝑛, 𝑐𝑒ℎ𝑒𝑛𝑛𝑒𝑚𝑖𝑛 ö𝑏ü𝑟 𝑎𝑑ı𝑑ı𝑟
Üşü𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚, 𝑘𝑎𝑝𝑎𝑚𝑎 𝑔ö𝑧𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑖..
𝙧𝙪𝙝-𝙪 𝙧𝙚𝙫𝙖𝙣' ı𝙢Ruh-u revan' ım
𝐵𝑎𝑧ı 𝑔𝑒𝑐𝑒𝑙𝑒𝑟, 𝑏𝑖𝑟 𝑎𝑛𝑑𝑎 𝑐ı𝑘ı𝑝 𝑔𝑒𝑙𝑠𝑒𝑛 𝑛𝑒 𝑦𝑎𝑝𝑎𝑟𝑑ı𝑚 𝑑𝑖𝑦𝑒 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑙 𝑒𝑑𝑖𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚. 𝑠𝑢 𝑠𝑎𝑛𝑖𝑦𝑒 𝑜𝑑𝑎𝑦𝑎 𝑔𝑖𝑟𝑠𝑒𝑛, 𝑏𝑢𝑔𝑢𝑛𝑒 𝑑𝑒𝑘 𝑦𝑎𝑝𝑡ı𝑔ı𝑛 𝑏𝑢𝑡𝑢𝑛 𝑘𝑜𝑡𝑢𝑙𝑢𝑘𝑙𝑒𝑟𝑖 𝑛𝑎𝑠ı𝑙 𝑑𝑎 𝑒𝑛 𝑦𝑎𝑘ı𝑛 𝑐𝑎𝑚𝑑𝑎𝑛 𝑓ı𝑟𝑙𝑎𝑡ı𝑝 𝑎𝑡𝑎𝑟𝑑ı𝑚 𝑣𝑒 𝑏𝑢𝑡𝑢𝑛 𝑠𝑒𝑣𝑔𝑖𝑚 𝑦𝑒𝑛𝑖𝑑𝑒𝑛 𝑘𝑎𝑏𝑎𝑟ı𝑟𝑑ı. 𝑒𝑛 𝑏𝑎𝑠𝑡𝑎 𝑧𝑎𝑡𝑒𝑛 ℎ𝑖𝑐 𝑔𝑖𝑡𝑚𝑒𝑚𝑖𝑠 𝑔𝑖𝑏𝑖 𝑔𝑜𝑧𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚𝑒 𝑑𝑜𝑙𝑎𝑟𝑑ı 𝑦𝑒𝑛𝑖𝑑𝑒𝑛. 𝑠𝑎𝑛𝑘𝑖 𝑏𝑢 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑢𝑧𝑢𝑛 𝑠𝑢𝑟𝑒 𝑠𝑒𝑠𝑠𝑖𝑧 𝑘𝑎𝑙ı𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑎𝑠𝑙ı𝑛𝑑𝑎 𝑔𝑒𝑙𝑖𝑠𝑖𝑛𝑖 𝑎𝑣𝑎𝑧 𝑎𝑣𝑎𝑧 𝑘𝑢𝑡𝑙𝑎𝑚𝑎𝑛ı𝑛 ℎ𝑎𝑧ı𝑟𝑙ı𝑔ı𝑛ı 𝑦𝑎𝑝𝑎𝑟 𝑔𝑖𝑏𝑖. 𝑏𝑖𝑟𝑖𝑠𝑖 𝑎𝑐ı𝑘𝑙𝑎𝑠ı𝑛. 𝑛𝑎𝑠ı𝑙 𝑜𝑙𝑢𝑦𝑜𝑟 𝑑𝑎 𝑜𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑔𝑒𝑐𝑒𝑙𝑖 𝑐𝑜𝑘 𝑜𝑙𝑠𝑎 𝑏𝑖𝑙𝑒 𝑏𝑜𝑦𝑙𝑒 𝑐𝑎𝑟𝑒𝑠𝑖𝑧𝑐𝑒 𝑑𝑜𝑛𝑢𝑝 𝑠𝑎𝑛𝑎 𝑐ı𝑘ı𝑦𝑜𝑟 𝑦𝑜𝑙𝑢𝑚
𝑇𝑒𝑘 𝑘𝑒𝑙𝑖𝑚𝑒𝑠𝑖𝑦𝑙𝑒 𝑑ü𝑛𝑦𝑎𝑙𝑎𝑟ı 𝑏𝑎𝑛𝑎 𝑣𝑒𝑟𝑒𝑛 𝑎𝑑𝑎𝑚ı𝑛 𝑡𝑒𝑘 𝑘𝑒𝑙𝑖𝑚𝑒𝑠𝑖𝑛𝑒 𝑚𝑢ℎ𝑡â𝑐ı𝑚..'
𝙧𝙪𝙝-𝙪 𝙧𝙚𝙫𝙖𝙣' ı𝙢Ruh-u revan' ım
Benimle tanıştığında upuzundu sakalları. Sonra kısacık kestirdi. Bir daha hiç uzun görmedim. Gözlerinin içinde güneş ışığı vardı sanki.
Gülünce gözleri kısılır,
gözbebeğinde en güzel gün doğumu yaşanırdı.
İnatçıydı. Kırılgandı
Bazen küçük bir çocuk gibiydi, bazen yüz yaşında ruhsuz bir adam.
Bazen sessizdi,
Bazen avaz avaz.