Enes'ten (r.a) rivayet edilmiştir:
Hz. Peygamber'in yanında iken bir cenazeye rastlandı. İnsanlar öleni hayırla yâd ettiler. Hz. Peygamber (s.a.v) "Vacip oldu" buyurdu. Sonra başka bir cenazeye rastlandı. İnsanlar onun kötülüklerini andılar. Hz. Peygamber (s.a.v) yine "Vacip oldu" buyurdu. Bunun üzerine "Ey Allah'ın Rasûlü! Her ikisi için de "vacip oldu" buyurdun" dediler. Hz. Peygamber (s.a.v) "Topluluğun şahitliği (makbuldür). İnananlar, Allah'ın yeryüzündeki şahitleridir" buyurdu.
"Eğer yüreğini avucuna alıp insanlar arasında yüzün kızarmadan dolaşabiliyorsan doğru insansın demektir."
Hammad
Mücadele
Bizi kurtaracak Tanrı'nın gelişi, ancak biz kendi içimizde gerekli hazırlığı yaptıktan sonra mümkün olabilir. Bu hazırlık, keşiş olup dağa çıkarak yahut dünyayı terk ederek yapılamaz. Kendi ellerimizle çorak hâle getirdiğimiz toprakları yine kendi ellerimizle suladığımız, yeşerttiğimiz, ekip biçtiğimiz ve koruyup kolladığımız zaman doğru istikamette bir ilk adım atmış oluruz. Varlık'ın çobanı, bekçisi, dostu, yoldaşı ve komşusu olma iradesini gösterdiğimiz zaman sadece Varlık'ı, evreni ve tabiatı değil, kendimizi de kurtarma şansını elde ederiz. Tabiatını ve fıtratını bozduğumuz bu dünyayı bırakıp başka yerlerde yeni yaşam biçimleri aramak temel meselemizi çözmez. Sadece çorak ülkeyi uzaya ve başka gezegenlere taşımış oluruz. Önce aklımıza, kalbimize ve ruhumuza musallat olan kuraklıkla mücadele etmeliyiz.
Ubeydullah b. Utbe'den rivayet edilmiştir: Ömer İbnü'l-Hattabı şöyle derken işittim:
İnsanlar Allah Rasûlü (s.a.v)döneminde vahiy ile değerlendiriyorlardı. Artık vahiy kesilmiştir. Şimdi ise biz sizi görebildiğimiz davranışlarınıza göre değerlendiririz. Bize iyi davranışlar sergileyen kişiye güveniriz ve onu kendimize yaklaştırırız. Yalnızken yaptıklarında ise bizim herhangi bir sorumluluğumuz yoktur. yalnızken yaptıklarından hesaba çekecek olan Allahtır. Kim de bize kötü davranışlar sergilerse içinin güzel (kalbinin temiz) olduğunu söylese bile ona güvenmeyiz ve onu tasdik etmeyiz.