Vakti feyzlendirmek, bereketlendirmek, bizim onunla konuşmamızla olur, vaktin bizimle konuşmasına izin vermemizle olur. Vaktin bizimle konuşması da, onun içinde gönlü zenginleştirecek, kalbi genişletecek eylemlerle olur.
"Göğe bakmak Allah'ın yaratışındaki mucizeyi idrak edebilmek demek. Göğe bakan insan kendi küçüklüğünü idrak ediyor.
...
Göğe bakmak bize nereye ait olduğumuzu da gösteriyor."
İnsan etrafında bir örnek görmeli. O hazret, hırslarına hâkim oluyor, hırslarına hâkim olduğu için de hırsına yenilen bir insanın tatmadığı bir manevi lezette yaşıyor. O dünya çok uzak değil; dostluk dünyası, " Bugün nasılsın? " diyebilme dünyası.