“I have to get rid of it. If I don’t get rid of it— If I don’t—“
“I only wanted to be protected… and loved.”
-
Cehennem Prensi Mundus’un, Sparda’nın yokluğu sırasında ikiz oğullarına ve karısına gerçekleştirdiği saldırıdan itibaren insanlığa küsen ve onu hayatta tutmuş tek güç olan şeytanlığıyla barışan Vergil Sparda’nın, 20 yıllık esaretinin sonunda bu takıntısını canlı tutarak kendi insanlığını kılıcı Yamato ile bir çöp gibi kenara atmasından sonra yaşananları okuyoruz "Visions of V"de.
Yazacaklarım Devil May Cry 5 ve genel olarak franchise adına spoiler içerecek. :3
İkizim derdi de inanmazdım fakat gerçekten birçok DMC fanı— hatta Vergil fanı, Vergil’ın karakterini yanlış yorumluyor.
Büyük ihtimalle bilinç kazandığından beri annesi Eva’nın, küçük çocuk olduğu için Dante’yi kayırmasına tanık oldu ve büyük ikiz olmanın ağırlığı altında kaldı. Sparda evine yapılan saldırı gününde bile kardeşinden uzaklaşmak, kendi başına vakit geçirmek için evden uzaklaşmıştı. Bu eyleminin tek sebebi de şiir kitabını okumak istemesiydi.
Zaten her şey o andan itibaren kopuyor. Vergil, Mundus’un iblislerinin saldırısına uğradığında ilk başta insanlığı devreye giriyor; yardım arıyor ve korunmak istiyor, annesine sesleniyor. Sonuç kuru tabii, Vergil farkında değil ancak o sırada Eva ölü. Şu gerçeklik var, çocuklar favoritizmi anlayabiliyor. Yetişkinler anlamadıklarını sanıyorlar ama hayır, anlıyorlar. Vergil da bu anda, çocukluğunu kardeşinin kayırılmasını izleyerek geçirdiği için tek bir sonuca varıyor: "Annem beni terk etti, kardeşimi kurtardı. Tek başımayım."
Burada insanlığından kopuyor ve Devil Trigger’ını aktive ettikten sonra onu elinden tutan, en savunmasız anında kendisini ayağa kaldıran tek gücün babasının kanı, şeytanlığı olduğuna karar veriyor. Bir daha asla güçsüz