Safahat
Şiirlerin tümü konulu ve ana fikirliydi. Tümünün Vatan gibi yazılış gayeleri vardı. Çoğunda coşkulu bir üslup gördüm ve şiirlerin çoğunun dili ağır diyebilirim. Kitap babamın kitaplığından. Yayınevi sadeleştirmeye gitmemiş. Dipnotlar kaynakça görevi de görüyorlardı ve faydalıydılar. Yazarın imanlı duruşunu seviyorum. Editörlük 0'ın altında. Iki yerde sayfalar karışmış mesela. Sonra çok fazla yazım yanlışı da vardı. Isim güzel. Anlamı: hayattan sayfalar, görünüşler demekmiş. Finali Yayınevi safahat'ı alınmayan şiirlerle yapmakla doğru yapmış. Kapat ciltli ve sade. Ben sevdim. Bölümlerde doğru kanaatimce.