ah kırlangıç çığlığı..
bir polisiye-gerilimden ziyade almak istediklerinizi aldığınızda çok daha anlamlı bir kitaba dönüşüyor. çok daha anlamlı gerçeklere.. günümüzde sessiz kalan böylesine binlerce çocuğun sesi olsun bu çığlık. öyle sesli olsun, öyle sesli olsun ki kirinden, cinsinden utansın insanoğlu. kitabı az evvel bitirdim ve soluğu burada aldım, ne düşüneceğim ne yazacağım bile karmakarışık ve bir o kadar az iken aklıma, zihnime, gönlüme azez uğradı ansızın. senin sonunu bir nebze bize bıraktılar ama sen yine de evgenia’ya kavuş azez. evgenia’ya kavuş..
bir solukta okuyabileceğiniz, empatiyi yüreğinize kimi zaman yük, kimi zamansa bir yaşam tarzı olduğunu anlatan ahmet ümit kitabı. okuyun, lütfen okuyun ve bu sadece harfleri cümlelere vurmaktan ibaret olmasın..
“gerçekten Evgenia, bazen kaybolduğumu hissediyorum. inancım sarsılıyor. doğruluğundan emin olduğum düşüncelerin hayat karşısında paramparça olduğunu görmek çok yıpratıcı. karanlığın ortasında buluyorum kendimi. doğru neydi, yanlış neredeydi, hakikat hangisiydi, bilemiyorum.”