Reklam
Var olmak, Varlığı Hediye Eden’i bilmek muhteşem! Bunun olağanüstülüğü eğer bizi sıçratmıyor, coşturmuyorsa, bu hakikatin yanında her şeyin boş olduğunu anlayamıyorsak gaflet bizi aptallaştırmış demektir.
1950'lerde TürkiyeTarih
O dönemin Türkiye’sinin garip motiflerinden birini anlatayım; yaşamını Ankara’da sürdürmeye mecbur olan bir Üsküdarlı yaşlı teyzenin, ağaca kayısı yemek için çıkan bu Çorumlulara bakıp “Türkler ağaca çıkmış” dediğini hatırlıyorum. Demek ki Türkiye’de kavramlar, sınıflamalar henüz bize okulda öğretildiği gibi değildi.
Uzun savaş yıllarının sıkıntıları demokratik gelişmeleri hızlandırdı. İaşe dağıtımı düzgün gitmese de halkımızda düzen ve kuyruk alışkanlığını geliştirdi. Dayanıklı ve sabırlı bir kitle olduğumuzu imparatorluğunun son 40 yılını savaşlar ve yıkımla geçiren tecrübeli bir ulusun nefes almasını ve kendine gelmesini sağladı.
Türk dili bilinen 1500 yıllık edebi tarihinde dört adet esas, üç tane de yardımcı alfabe ile yazıldı. Yani devlet olarak Göktürk, Uygur, sonra Arap ve Latin alfabesi kullanılmıştır. Bu yaygın alfabelerden birisi yani Uygurca, Cengiz Han’ın Moğol kançılaryasında da kullanılmıştı. Yani Uygurca gibi işlek bir yazı sayesinde, Türkçe de imparatorlukta temel geçerliliği olan bir dildi.
Reklam