melis
@kathena
347 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Selaam! Bugün İthaki’nin “Karanlık Kitaplık” serisinden bir fıstıklayım Kitap gotik-fantastik türde bana göre. Ufacık da gerilim barındırıyor
Reşit oluşunu annesinin memleketi Arkham’a giderek, oraya giderken de birçok yer gezerek kutlayacaktı. Arabası yoktu, tren veya otobüs tercih edecekti fakat tren biletleri de malumdu. Otobüsün Innsmouth’tan geçtiğini, bu nedenle de kimsenin ona binmediğini söylediler. Neresiydi ki orası? Innsmouth halkında bariz bir gariplik vardı, insanın tüylerini ürpertiyorlardı. Bazıları tuhaf dar başlı ve basık burunluydu; sanki hiç kapamadıkları o pörtlek gözlerini dikip öylece bakıyorlardı insana. Ciltleri de bir acayipti! Sert ve kabuk kabuktu, ayrıca boyunlarının yanları da buruş buruştu. Ama asıl korkutucu olan, büyük bir felaket sonrası o kasabada sadece 400 kişi kalmıştı; bu 400 kişi de nadiren görünüyordu. Merkezde bulunan bir hotelleri vardı, odaların tamamı boş olsa bile insan diline benzemeyen bir dilde konuşmalar duyuluyordu. Bu konuşanlar her ne idiyse Şeytan Resifi’nde görünen varlıklar olsa gerekti. Peki orada ne görünüyordu, daha doğrusu neden görünüyorlardı?
Hani uzun ya da yorucu olan bir roman sonrası kısa, yine de güzel olan bir şey okumak istersiniz ya. İşte bu o kitap! 88 sayfa olduğundan çok gerilmem sandım ama betimlemeler beni aldı götürdü O deniz/balık kokusu burnuma geldi.Hoteldeki o kısımda ne olacak diye diken üstünde durdum bekledim. Kitabın son bölümünde karakterin bağlandığı yeri de etkileme açısından zekice buldum. Yazardan okuduğum ilk kitaptı, bu türde bile aşırı naif olduğu için diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağım. Tavsiyemdir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Selam! Bugün Rizzoli&Isles serisinin 3. kitabıylayım. Diğer iki kitabı daha çok beğenmiştim Bu arada seri bana göre bağımsız okunamaz çünkü bazı sahnelerde önceki olayların üstüne ekleme yapılarak gidiliyor.
Bir manastıra gidiyoruz bu sefer. Bir rahibe ölü bulundu, biri de ağır yaralı. Bu haber herkesi şok etti çünkü Tanrı’nın evinde bile cinayet oluyorsa Dünya ne hale gelmişti? Rahibeler prensip olarak dış dünyayla ilişkilerini kesmişti yani birileriyle sorunları olamazdı. Camille Maginnes 21 yaşındaydı henüz. Kafatası parçalara ayrılmıştı ama katil yüzüne bir şey yapmamıştı. Bu aşağılanmanın en ağır yanıydı. Onlardan bağımsız bir yerde bir ceset daha bulundu. Kadının elleri ve ayakları bir bıçakla kesilmiş dahası katil onları yanında götürmüştü. Kadın cuzzam hastalığını taşıyordu ve bu Isles’ların ülkesinde yoktu yani kadın neden tedavi olmamıştı? Bu iki yer ve üç kadının bağlantısı neydi? Ayrıca Camille neden 21 yaşındaki normal gençler gibi zengin ailesinin yanında yaşamak varken manastıra kapanmayı tercih etmişti? Bu sorunun cevabı bekaret yemini eden Camille’in ölüm otopsisinde kısa süre önce doğum yaptığı anlaşılınca ortaya çıkacaktı.
️ Bu kitapta da Maura’nın yaşamını daha yakından okuduk, yine de Rizzoli sahneleri de vardı -e tabiki seri ikisinin adını taşıyor zaten- bu hoştu. Gabriel’i de görmek güzeldi bence artık o da bu serinin bir parçası oldu. Ama ben daha çok cinayetlere odaklanılmasını isterdim, diğer kitaplarında dediğim gibi bu seri zaten bir dizi niteliğinde. Yani Arka Sokaklar’da Hüsnü’nün yaşamını çok iyi bilmemiz gibi bir şey Ama bu sefer burnumuzun dibinden biri cinayetle baya ilgiliydi o yüzden sevindim, yani o tatmini yakaladım. Beğenmediğim kısım spesifik olarak yok zaten oldukça tüyleri ürperten ve şoka uğratan sahneleri vardı ama
“Çırak. Hocasının nezaretinde sanat öğrenen biri. Bu durumda öğrenilen av sanatı oluyor."
"Peki ama hangisi çırak?" diye sordu
Dean. "Ve hangisi hoca?”
Selamlar! Bugün Rizzoli-Isles serisinin 2. kitabıylayım. Aslına bakarsanız 5 puanı hakediyor ama ben detaycı olduğum için yarım puan kırdım, sebebini aşağıya yazacağım
Rizzoli, Cerrah’ı kabuslarında görmeye devam ediyordu. Yüzü aklına öyle kazınmıştı ki, ona vakayı bildirdiklerinde çıldırdığını düşündü. Cerrah’ı taklit eden bir katil çıkmıştı şimdi, taklit diyordu çünkü asıl Cerrah’ın nerede olduğunu biliyordu. Bu sefer çiftleri hedef alıyordu katil. Kadınların geceliğini katlayıp koyması, eve giriş yöntemi ve koli bandı Cerrah’tan kopyaydı. Fakat bu sefer, katil kendisine bir izleyici istiyordu. Kocaları evde duvara yaslanmış oturur pozisyonda öldürülmüştü (tabiki kusursuz bir ameliyat edasıyla) ve kadınlar kayıptı. Ancak adamların üzerine bir de porselen kupa koymuştu katil. Ne içindi bu? Rizzoli’nin bunu çözmesi uzun sürmedi.
Ya gerçekten Tess hakkını veriyor bu polisiye türünün Sesli kitap şeklinde dinledim ve öyle ürperdim ki 1.5 hıza çevirdim. Bu kitapta Rizzoli’nin iç dünyasına daha çok girmiş ve bu hoş olmuş, dedektifi yakından tanımak güzel oldu. Aile sahneleri falan kitaba dizi havası vermiş. Dr. Isles yani Ölüler Kraliçesi de aşırı sevdiğim karakterlerden oldu, çok bahsedilmese de yine bir Moore etmez Tespitleri ve gözlemleri oldukça iyiydi ki Tess yazdığı için kötü olması beklenemez. Benim puan kırdığım nokta Cerrah kitabında olduğu gibi katilin en uç noktalardan çıkması. Alışmışız gözümüzün önündekinden şüphelenmeye e insana garip geliyor Neyse tabiki polisiyede nirvanadır bu seri. Alınız okuyunuz
