kâtibece
@katibece
İnstagram Hesabı: instagram.com/katibece
Kâtibe
Lisans
187 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Franz Kafka'nın babası Hermann Kafka'ya yazdığı fakat ulaşmayan bir mektup. Eleştirmenler arasında gerçekten bir mektup mu yoksa bir kurgu mu olduğu çok fazla tartışılmış. Açıkçası bana gerçek bir metin gibi hissettirdi ya da ben öyle inanmak istiyorum, bilmiyorum. Çocukluğundan başlayarak içinde biriktirdiklerini anlatıyor Kafka. Üzgünüm, bu şekilde büyüdüğü ve sürekli yetersiz hissettiği için...
Franz Kafka vasiyetinde arkadaşı Brad'tan, yazdığı bütün çalışmaları yakmasını isteyen bir ricada bulunmuş ancak Brad, bu vasiyete uymayarak 1925'ten itibaren başta romanları olmak üzere otuz yıl içinde Kafka'nın bir çok eserini yayımlatmış. Bu olay beni o kadar etkiledi ki iyiki de yayımlatmış. Kitaplı günler.
Yaşamı boyunca pek çok şeyi sonuna dek götürdüğü doğruydu ama hep önemsiz şeylerde bunlar bir özürle sona erebilecek bir küslüğü uzatmak, bir ilişkinin sonu olmadığını düşündüğünde adamı sevdiği halde telefon etmemek gibi. Kolay konularda ödün vermemekte üstüne yoktu; sanki ne kadar güçlü ve aldırışsız olduğunu kendi kendine böyle kanıtlayacaktı.
Bu aralar okuduğum kitapların sonu beni baya şaşırtıyor. Kitabımızın kahramanı Veronika çok genç ve güzel olmasına rağmen sürekli aynı şeyleri yaşadığından şikayetle mutlu olamıyor, hayattan öyle çok zevk almıyor ki artık bu hayatı sonlandırmak istiyor. Bir gün en acısız olduğunu düşündüğü intihar şekli olan hapları peş peşe içip intihar girişiminde bulunuyor. Bu girişim sonucu başarısız olur ve kendisini bir akıl hastanesinde bulur. Dr. Igor ona en fazla 4-5 günlük vaktinin kaldığını söyler. Veronika'nın akıl hastanesindeki macerası da bu şekilde başlar. Kitap olabildiğince şaşırtıyor, sürükleyici fakat bir o kadar da bazı noktaları gereksiz uzun ve abartılı. Kimi kısımları hoşuma gitmese de bittiğinde kendinizi düşünürken buluyorsunuz. Hayattan umudu kesenlerin mutlaka okuması gereken bir eser. Kitaplı günler.
