Kitabın ilk başlığını görünce neden diye düşünüyor insan. Başlıkla beraber bir ilgi uyanıyor zaten insanda. Neyse bir gün aldım ben bu kitabı ilk okulun bitimiydi yanlış hatırlamıyorsam. Hoca kitap bulun ve özet yazın demişti dikkatimi çeken tek kitap buydu. Çünkü annemin de sol ayağı küçükken babasının işkencesinden dolayı topal kalmıştı. Topal bir annenin evladıyım. Neyse efendim, almış ve okumuş idim. İlk dikkatimi çeken yazarın annesiydi. Ona duyulan ilgi şefkat ve sabır sanırım anneminkiyle aynıydı. Duygulandığım bir zamandı. Kitabı bitirdikten sonra özeti yazmadım çünkü bana annemi hatırlatmaktan başka bir işe yaramıyordu. Beni sadece üzüyordu. Çok özledim annemi ama olsun sadece benim annem beni bırakmamıştır. Diğer çocuklar da annesiz bırakılmıştır bir şekilde...
Acınız varsa anneniz konusunda okumayın bu kitabı üzülürsünüz. Ağlayacaksınız okuyun ama. Acınızı tatmin eder. Kitabı hem seviyor hem de nefret ediyorum. Seni seviyorum anne.