Düşünmek bile beni yoruyor.
Galiba ölmeliyim ben.
Öleceğimi anladığım için mi korkuyorum?
Belki de sadece korkularım ayakta tutuyor beni.
Oğuz Atay
Reklam
Şimdi hayatımda bir şeyleri kökten değiştirmem gereken yerdeyim, biliyorum. Ocaktaki patates yemeğine tuz mu atayım? Çantamı toplayıp bir yerlere mi kaçayım? Bilmiyorum. Kalbimin içinde bir yer acıyor. O kadar çok istiyorum ki değişmesini. Ağlayarak uyanmayacağım bir yerde olmayı, sabahların güzel olduğu yerler var biliyorum. Bilmenin faydası da yok. Ağlamak da çözüm değil. Bilmiyorum işte. Sıkıldım, yoruldum, ağladım. Geçmiyor.
Tam olmamız gereken yerdeyiz ama kimse yerinde değil. Zaten kimse olması gereken yerde değil.
Reklam