İnsan doğası hakkında bildiğim en trajik şeylerden biri, hepimizin yaşamayı ertelemeye meyilli olmasıdır. Hepimiz bugün penceremizin önünde açan güllerin tadını çıkarmak yerine ufuktaki sihirli gül bahçesinin hayalini kuruyoruz.
Sıradanlıkta tonla rekabet var ama olağanüstülükte neredeyse hic yok. Dikkatlerin dağıldığı, değerlerin yozlaştığı ve kendimize ve içimizde olan o ilkel güce inancımızın bozulduğu bu çağda kendini dünya standartlarına adayan insanların sayısı çok az.
Dünyadaki son gününüzde önemli olacak tek şey, sonuna kadar kullandıgınız potansiyel, sergilediğiniz kahramanlık ve iyiliğinizin dokunduğu hayatlar olacak.