Utan, ey çağ!
Soylu insan yetiştirmez oldun.
Arama boşuna,
bulunmak istemeyeni.
İnsanlar göründükleri gibi olmalıdır.
Eğer değillerse hiç görünmesinler daha iyi.
Kader mi aşkı kovalar,
Yoksa aşk mı kaderi,
Kimseler çözemedi bu bilmeceyi...
Hoşça kal!
Değerin çok yüksek,
tutamam seni.
Temiz bir yürekten kopan bir çağrıda neden bir keder tınısı duydum, neden acıyla burkuldu yüreğim?.. Eğer bir gün hayatım sana gerekecek olursa gel ve al onu.
Basit bir kıskançlık olayı bu. Yeteneği olmayıp da hevesi olanların, gerçek yeteneklere çamur atmaktan başka yapacakları bir şey yoktur çünkü. Ne denir, bu da bir çeşit avuntu işte!