"Tuhaf geliyor," dedi, "insanlar tüm dikkatlerini yaşamaya veriyor, ölümü ise düşünmüyorlar bile. O çok zeki bilim insanları habire insanı daha çok yaşatmanın yollarını arayıp duruyorlar, peki neden yaşamı güzel bir şekilde sonlandırmanın yollarını bulmaya çalışmıyorlar?"
"Bekliyorum" dedim. "bir şeyler bekliyorum gene"
Sesimi duymadım, yüzümü gördüm, açılmış koyu biz ağız kıyısı bıçakla çizilmiş gibi derin derin. Ötesi dümdüzdü, ötesinde bir şey yoktu.