O an neler hissettiğimi anlayamazsınız. Görüyorsunuz ya, sekiz yüz iki bin yılındaki insanların bilgi, sanat ve diğer her alanda bizden çok, çok daha ileride olacağını düşünmüştüm hep. Sonra biri aniden bana entelektüel seviyesinin beş yaşındaki bir çocukla eşit olduğunu gösteren bir soru soruyor!
Ya canilik sıradan bir şeye dönüşmüşse? Ya arada geçen zamanda insan ırkı insanlığını kaybedip duygularını yitirmiş, oldukça güçlü canlılara dönüşmüşse?
"Zamanda ise hiç hareket edemeyiz. Şu andan uzaklaşamayız."
"Sevgili bayım, işte bu konuda hatalısınız. Tüm dünya bu konuda hatalı. Biz hep şu anın hareketinden uzaklaşırız. Soyut, boyutsuz zihinsel varlıklarımız beşikten mezara zaman boyutunda tek bir yönde sabit bir hızla hareket etmektedir. Sanki varlığımız yerden elli mil yüksekte başlamış da o andan beridir yere düşüyormuşuz gibi düşünün."