Kara kedi
@kedoliannesi
Yaşamın yüreğinde bir boşluktum, bir yorumdan, bir soru işaretinden, bir bakıştan yani bir hiçten başka bir şey değildim.
Reklam
Tek kişilik, ancak kıpırdanabileceğim genişlikte bir hücreye atılmış gibiydim ve var gücümle kendi benliğime sığınmanın ne denli güç olduğunu ilk kez anlıyordum.
Sayfa 28
Gülümsemesini biraz sahte, biraz abartılı bulurdum. Ama doğrusu yüreğimdeki nasırları yumuşatırdı. İflah olmaz bir mutluluk avcısıydı.