Zehra KELEŞOĞLU
@kelesoglu_zehra
8 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
“ Bir tarafta söylenene inanan, bir tarafta söylenene gülen varken söylenenin ciddiyetini muhafaza etmesi mümkün değildi.”
“İnsanlar türleri itibaryla bir şeyleri anlamaya ve anlamlandırmaya kendilerinden başlıyorlardı ve kendilerinden dışarıya dogru ilerliyordu anlamlandırma arayışları. Bu sebeple önce dünyanın küçüldügünü degil, elbiselerinin küçüldügünü, dolaplarının küçüldügünü, yedikleri meyvelerin, butların, etlerin, yumurtalarin küçüldügünü fark ettiler. Bunun nasil bir küçülme oldugunu da önce anlamadılar. Sürekli elbise yeniler oldular, sürekli yemek yer oldular.
Sonrasında ise evlerinin küçüldügünü de fark ettiler; küçülen sadece yumurtalar ve gömlekler degildi, yatakları, koltukları, yastıkların ve evleri de küçülmekteydi. Elbiselerine sığamayan insanlar yeni elbiseler alırdı. Peki evlerine sığmaz olunca insanlar, ne yapacaklardı? Insanlar kitleler halinde daha büyük evlere taşınmaya başladılar. Bu sebeple insaat sektörü de hızlandı. Şehirlere çok katlı, sehir çeperlerine hem yatay hem çok katlı bir sürü evler yapıldı. İnsanlar dünyanın küçülme hastalığına yakalanmasının daha ellinci insan yılında dev gibi evlere bir ton para ödeyerek ve iki katını da borçlanarak sahip olmaya başladılar, çünkü dev gibi denen evlere anca sığar oldular. Bu sebeple giderleri çok çok arttı. Üst baş giderleri, yiyecek giderleri, barınma giderleri derken insanlar neredeyse günün yirmi dört saati çalışmaya başladılar ve çalışmaktan yaşamaya zaman kalmadı. İnsanlar yasamaya zamanları kalmayınca ne yaparlar? Ölürler. İnsanlar bir gün hep beraber, küt diye öldüler.
